หน้าแรก ทิปคอมพิวเตอร์
บทเรียนออนไลน์ ดาวน์โหลด จาวาสคริปต์ ข่าวไอที บทความไอที เว็บไดเร็คทอรี่ เว็บบอร์ด

Online 543

เมนูหลัก

การแก้ปัญหาคอมพิวเตอร ์

การบำรุงรักษาคอมพิวเตอร์

เทคนิคการปรับแต่ง Win 98 และ Me

ครบเครื่องเรื่องโอเวอร์คล๊อค

การใช้โปรแกรมต่าง ๆ

ความรู้เรื่อง ADSL และการ Config

ทดสอบความรู้คอมพิวเตอร์ออนไลน์

ศัพท์คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต

รวมของฟรีในอินเตอร์เน็ต

โปรโมทเว็บไซค์ให้ดังฟรี ๆ

แนะนำร้านซ่อมคอมพิวเตอร์

แนะนำสถานที่เรียนคอมราคาถูก

หาเพื่อนใหม่, หากิ๊ก MSN

ตลาดซื้อ-ขายสินค้าบีคอม

สมัครงาน,ลงประกาศรับสมัครงาน

ลงประกาศโฆษณาประชาสัมพันธ์ฟรี

ทิปคอมพิวเตอร์ (Eng V.)

รู้ลึกรู้จริง Google AdSense

ตั้งบีคอมไว้เป็นหน้าแรก

แนะนำติชมบีคอม

Hosted by

ทิปคอมพิวเตอร์

ค้นหาเว็บไซค์

นานาเรื่องน่ารู้เพาเวอร์แอมปลิไฟร์เออร์

ในบรรดาอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับ
"ซิสเต็มเครื่องเสียง" ที่มีความสำคัญด้วยกัน

"แอมปลิไฟร์เออร์" มักจะถูกประเมินคุณค่ากันผิด ๆ
เสมอมา

บ้างก็คำนึงถึงแต่ขนาดกำลังขับของภาคขยายเสียง

บ้างก็ให้ความสนใจลักษณะวงจร

และหลายคนก็มักจะให้ความสำคัญของเรื่องเกรดอุปกรณ์ที่นำมาใช้ในเครื่องนั้น
ๆ แต่การให้ความสนใจถึงเรื่องโครงสร้างและระบบพลังขับ
ดูจะได้รับความสนใจมากมายเกินกว่าการคิดคำนึงถึงเรื่องคุณภาพเสียง

คำถามที่ว่า "แอมป์เครื่องนั้นกำลังขับกี่วัตต์"
ดูจะเป็นคำถามท็อปฮิตเสียจริง ๆ
ต่อเมื่อมีการเข้ามาคลุกวงในเล่นเครื่องเสียงอย่างจริง ๆ
จัง จนถึงระดับหนึ่ง
นักเล่นเครื่องเสียงจะพิจารณารายละเอียดในการเลือกซื้อเครื่องหลายประการประกอบกันไป
มิใช่การพิจารณาแต่เฉพาะกำลังขับของแอมปลิไฟร์เพียงอย่างเดียว

เครื่องที่จัดเป็นแอมปลิไฟร์เออร์ที่ให้พลังขับเสียงนั้น
คือ "เพาเวอร์แอมป์" ซึ่งเป็นภาคขยายเสียงแท้ ๆ กับ
"อินทิเกรทเดดแอมป์"

เพาเวอร์แอมป์
มีเพียงวงจรขยายเสียงเท่านั้น
จะต้องจัดซิสเต็มคู่กับภาคขยายเบื้องต้น คือ "ปรีแอมป์"
เพื่อทำงานร่วมกับอุปกรณ์อื่น ๆ
ในขณะที่อินทิเกรทเตดแอมป์มีคุณสมบัติที่เป็นทั้งภาคขยายกำลัง
การเลือกเล่าเพาเวอร์แอมป์โดด ๆ กับอินทิเกรทเตดแอมป์นั้น
ย่อมจะมีข้อถกเถียงกันอีกมากกว่าอย่างไหนจึงจะเหมาะสมกัน
ในบทความตอนนี้
ผมคงจะเน้นถึงวิธีการพิจารณาเพาเวอร์แอมป์จากรายละเอียดทั่ว
ๆ เพราะโอกาสที่คุณจะเข้าไปนั่งฟังโดยไม่รูแบ็กกราวด์ต่าง
ๆ ของเครื่องเลย
คงยากจะตัดสินใจได้ว่าจะเล่นแอมปลิไฟร์เครื่องใดดี

ทำความเข้าใจกันง่าย ๆ
เสียก่อนเป็นการเริ่มต้นว่าแอมปลิไฟร์ที่พูดถึงนี้
ก็คือเพาเวอร์แอมป์นั่นเอง
ความจริงอยากจะให้ท่านผู้อ่านย้อยกลับไปอ่านบทความตอนต้น ๆ
ว่าด้วยเรื่องการขยายเสียง ผมจึงขอพูดถึงรายละเอียดที่ง่าย
ๆ ในการทำความเข้าใจก็แล้วกันครับ

เพาเวอร์แอมป์
หรือพูดกันอย่างตรงตัวก็คือ "เครื่องขยายเสียง"
นั่นเองหน้าที่หลังของมันจะรับสัญญาณที่มีปริมาณเหมาะสม
จากปรีแอมป์แล้วทำการขยายให้ใหญ่ขึ้นอีกก่อนส่งต่อไปยังลำโพงให้เปล่งเสียงออกมา
เพาเวอร์แอมป์ที่ดี จะต้องมีคุณสมบัติสำคัญยิ่งก็คือ
สามารถถ่ายทอดและขยายสัญญาณได้อย่างเที่ยงตรงถูกต้อง
หรือมีความเพี้ยนต่ำที่สุด

เพาเวอร์แอมป์ในอุดมคตินั้น เมื่อมีสัญญาณใด ๆ
เข้ามา จะต้องทำการขยายสัญญาณให้ออกไปทางเอ๊าท์พุท
ให้เหมือนเดิมทุกประการ แต่ก็อย่างว่าแหละ
เรื่องความเพี้ยนเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงยาก
เพียงแต่ว่ามันจะเกิดขึ้นมากหรือน้อยเท่านั้นเองแอมปลิไฟร์ที่แพง
ๆ จึงเป็นแอมป์ที่มีความเที่ยงตรงสูงในการขยายสัญญาณ

เพาเวอร์แอมป์
เมื่อแบ่งออกตามลักษณะอุปกรณ์ที่ใช้ในการขยายเสียงแล้ว
จะเห็นได้ชัดว่าจะแบ่งออกเป็น 2 ประเภทด้วยกัน คือ
1.
เพาเวอร์แอมป์แบบทรานซิสเตอร์
2.
เพาเวอร์แอมป์แบบหลอดสูญอากาศ

ซึ่งทั้งนี้คุณสามารถสังเกตได้จากลักษณะอุปกรณ์ภายในเครื่องได้ว่า
มีลักษณะเป็นหลอดสูญญากาศหรือแบบทรานซิสเตอร์
เพราะว่าข้อแตกต่างจากกันอย่างชัดเจน ตามลักษณะของอุปกรณ์
อย่างไรก็ตาม
เพาเวอร์แอมป์นั้นยังแบ่งออกไปได้ตามลักษณะของการจัดวงจรขยาย
และลักษณะในการถ่ายทอดสัญญาณได้อีก
เช่นถ้าแบ่งกันตามลักษณะในการจัดวงจรไบอัสในการขายเสียง
ก็จะมีการแบ่งออกเป็นคลาสต่าง ๆ เช่น คลาส A, คลาส B, คลาส
AB, คลาส C, คลาส D, คลาส H ฯลฯ
ซึ่งก็แล้วแต่ว่าผู้ออกแบบจะทำการเลือกสรรวิธีการไบอัสกระแสของวงจรขยายแบบไหนที่คิดว่าเหมาะสมที่สุด

ในปัจจุบัน แอมป์คลาส AB ได้รับความนิยมมากที่สุด

นอกจากนี้
ถ้าแบ่งประเภทตามวิธีออกแบบในการถ่ายทอดสัญญาณในภาคขยายสุดท้าย
ก็จะแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ คือ ภาคขยายแบบ OTL (OUT PUT
TRNAS FOMER LESS) ภาคขยายชนิด OCL (OUT PUT CONDENSER
LESS) เป็นหลัก ส่วนวิธีการในแบบวงจรอื่น ๆ
ดูจะไม่เป็นที่นิยมกันเช่นแบบ OPT ของหลอดสูญญาอากาศ

เพาเวอร์แอมป์ชนิดที่ออกแบบอุปกรณ์โดยใช้หลอดสูญญากาศล้วน
ๆ นั้น
ในปัจจุบันเป็นที่นิยมน้อยกว่าแอมปลิไฟร์ภาคขยายชนิดทรานซิสเตรอื
เนื่องจากหลอดสูญญากาศจะมีขนาดที่ใหญ่เทอะทะ
มีน้ำหนักมากใช้ไฟในการเลี้ยงวงจรสูงกว่าทรานซิสเตอร์
และมีความร้อนสะสมภายในตัวเครื่องสูงด้วย
แต่ก็ยังมีผู้คนนิยมคุณภาพเสียงที่ได้จากแอมป์หลอด
ทั้งนี้อาจจะเนื่องจากบุคลิกเสียงของหลอดสูญญากาศมีความนุ่มนวลเสียงกลางดีเลิศ
มีความละมุนละไม ถูกหูผู้ฟังมาก

และอีกประการหนึ่ง
ในแง่ของเทคนิคสำคัญก็คือ
หลอดสูญญากาศจะใช้ไฟเลี้ยงวงจรที่สูงมาก
สูงกว่าวงจรทรานซิเตอร์
จึงสามารถสะวิงสัญญาณเอ๊าท์พุทให้สูง หรือมีพลังสำรองที่ดี
อีกทั้งเพาเวอร์แอมป์ชนิดอหลอดสูญญากาศนั้น
เมื่อคุณได้ใช้กำลังขับจากมันอย่างเต็มที่
จนถึงอากาศคลิปปิ้ง (CLIPPING)
เสียงที่ขับเกินกำลังของแอมป์หลอด
จะไม่พร่าเพี้ยนปรากฎชัดเจนเหมือนแอมป์ทรานซิสเตอร์

ด้วยเหตุผลข้างต้น
อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เพาเวอร์แอมป์หลอด
ยังได้รับความนิยมจากออดิโอไฟล์กลุ่มหนึ่งอย่างเหนียวแน่น
แม้ว่าแอมป์หลอดจะมีข้อเสียบางประการอยู่ เช่น
มีค่าความต้านทานทางเอ๊าท์พุทที่สูงไม่สามารถนำไปขับลำโพงที่มีความต้านทานต่ำ
ๆ ได้โดยตรง แอมป์หลอดทุกเครื่องจึงต้องมีหม้อแปลง หรือ
OUT PUT TRANSFORMER (OPT)
สำหรับปรับค่าความต้านทานของหลอดสูญกาศให้เหมาะสมกับค่าความต้านทานของลำโพง
เอ๊าท์พุททรานสฟอร์เมอร์ที่ว่านี้
จะต้องมีคุณภาพที่ดีเลิศจริง ๆ ไม่เช่นนั้น
มันจะกลายเป็นตัวการทำลายคุณภาพเสียงของแอมป์หลอดไปเสียเอง
อีกทั้งต้องไม่ลืมว่าหลอดสูญญากาศจะมีความร้อนสะสมในตัวสูงอยู่แล้ว
การจัดตำแหน่งแห่งที่ทรานสฟอร์เมอร์
จึงค่อนข้างยุ่งยากว่าจะวางตำแหน่งใดดีจึงจะเหมาะสม
ด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้นนั้นเอง
ได้ทำให้แอมป์หลอดสูญญากาศมีขนาดใหญ่โตเทอะทะทั้ง ๆ
ที่มีกำลังขับนิดเดียว

เพาเวอร์แอมป์ชนิดทรานซิสเตอร์
ซึ่งก็จะมีการออกแบบวงจรที่หลากหลายกันออกไป
อุปกรณ์จำพวกสารกึ่งตัวนำก็มีอยู่หลายแบบให้เลือกใช้
อุปกรณ์จำพวกนี้ได้แก่ทรานซิสเตอร์, ไอซี, มอสเฟท เป็นต้น
ตามปกติในเวลานี้
ทรานซิสเตอร์ชนิดไบโพล่าดูจะได้รับความนิยมค่อนข้างสูง
ในบรรดาผู้ออกแบบวงจรเพาเวอร์แอมป์ชนิดทรานซิสเตอร์

ข้อดีของอุปกรณ์จำพวกสารกึ่งตัวนำนี้มีอยู่มากเช่นกัน
โดยเฉพาะในแง่ของน้ำหนักขนาดที่เล็กและมีน้ำหนักเบากว่า
มีความร้อนสะสมในอัตราที่น้อยกว่าแอมป์ชนิดหลอดสูญญากาศมาก
อีกทั้งยังใช้ไฟในการเลี้ยงวงจรที่ต่ำกว่า
ที่น่าแปลกมากก็คือหากใช้เครื่องมือจับวัดสัญญาณแล้ว
เพาเวอร์แอมป์
ชนิดทรานซิสเตอร์จะมีค่าความเพี้ยนที่ต่ำกว่าแอมป์ชนิดหลอดสูญญากาศแต่ในเวลาฟังจริง
ๆ ในทางภาคปฏิบัติ
นักฟังมักจะชื่นชอบเสียงจากแอมป์หลอดมากกว่า
ดังนั้นค่าความเพี้ยนต่าง ๆ
ที่กำหนดเอาผู้ฟังไว้ในสเปกของเครื่อง
จึงไม่สามารถบอกได้ว่าเครื่องรุ่นใด ชนิดใดให้เสียงดีกว่า
จากแค่การพิจารณาความเพี้ยนของสเปกเครื่อง

เพาเวอร์แอมป์ประเภททรานซิสเตอร์ยังต้องมีการออกแบบฮีทซิ้งหรือแผงระบายความร้อนในอุปกรณ์
เพื่อให้การระบายความร้อนสะสมที่เกิดกับอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำไปได้รวดเร็วที่สุด
ความร้อนสะสมภายในตัวทรานซิสเตอร์
จะทำให้มันมีอายุการใช้งานสั้นลงมากกว่าปกติ
ความร้อนยิ่งมากตัวอุปกรณ์เหล่านี้จะมีกระแสไหลผ่านมาก
และถ้ายังมีกระแสไหลผ่านตัวมันมากขึ้นเรื่อย ๆ
มันก็จะทำให้อุปกรณ์นั้นเสียหายได้
ถ้าหากว่าอุปกรณ์ที่เป็นทรานซิสเตอร์ล้วน ๆ
จะต้องมีวงจรช่วยในการจำกัดกระแสที่ไหลผ่านตัวทรานซิสเตอร์นั้น
ๆ ไม่ให้ร้อยจนเกินกว่าตัวอุปกรณ์นั้นจะรับได้

ในช่วงระยะหลัง ๆ
ได้มีการนำเอาทรานซิสเตอร์ชนิดพิเศษที่เรียกว่า "มอสเฟท"
เข้ามาทำงานแทนที่ทรานซิสเตอร์ธรรมดาทั่วไป
ข้อดีจของมอสเฟทก็คือ ไม่ต้องมีระบบวงจรชดเชยอุณหภูมิ
เนื่องจากมีคุณสมบัติพิเศษในการจำกัดจำนวนกระแสดที่ไหลผ่านตัวของมันได้เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น
มอสเฟทจึงไม่เสียหายง่าย ๆ อย่างทรานซิสเตอร์ธรรมดาทั่ว ๆ
ไป

เพาเวอร์แอมป์วงจรทรานซินเตอร์นั้นมักจะมีการออกแบบที่แตกต่างหลากหลายมากคงไม่สามารถนำมาแจกแจงทั้งหมดได้
แต่ข้อเสียที่เห็นได้ชัดเจนของแอมป์ประเภทนี้ก็คือ
เมื่อเวลามีการใช้กำลังขับมาก…จนคลิปแอมป์ทรานซิสเตอร์จะมีความเพี้ยนในระดับที่สูงมาก
ผู้ฟังจะได้ยินเสียงแตกพร่าชัดเจนรุนแรงว่าแอมป์หลอดสูญญากาศหลายเท่าตัวดังนั้นการเลือกเล่นแอมปลิไฟร์ชนิดทรานซิสเตอร์
จึงน่าเลือกแอมป์ที่มีพลังขับสูง ๆ เอาไว้ก่อน
โดยเฉพาะในกรณีที่คุณมีห้องฟังขนาดใหญ่ ๆ
และจำเป็นต้องใช้แอมป์ไปขับลำโพงซึ่งมีค่าความต้านทานสูง
หรือลำโพงที่มีความไวค่อนข้างต่ำ

สิ่งที่ดีกว่าของแอมป์ทรานซิสเตอร์ก็คือ
เรื่องของค่าแดมปิ้งแฟคเตอร์
ซึ่งจะมีอัตราที่สูงกว่าแอมป์ไฟร์แบบหลอดสูญญากาศ
ค่าแดมปิ้งแฟคเตอร์ คือการหยุดยั้งการสั่นค้างของลำโพง
ในการฟังเสียงแอมปลิไฟร์ประเภทหลอดสูญญากาศ
คุณจะพบได้ง่ายว่าความถี่ต่ำของมันจะมีความพร่าเลือนไม่ฉับไว
(ในความถี่ต่ำมาก)
แอมปลิไฟร์ที่หยุดยั้งการสั่นค้างของลำโพงได้ดี ๆ
จะทำให้เสียงกระชับฉับไวสมจริงมากยิ่งขึ้น
นี่เป็นคุณสมบัติที่แอมป์ทรานซิสเตอร์จะให้ได้มากกว่า
อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดทั้งหลายในทางปฏิบัติ
จะมีข้อปลีกย่อยอีกมากมาย
มิใช่เพียงแค่คุณสมบัติเพียงด้านเดียวของ DAMPING FACTOR
เท่านั้น

ข้อที่น่าสังเกตคือ
ในระดับไฮเอ็นด์สูงสุดแล้ว
แอมป์หลอดกับแอมป์ทรานซิสเตอร์ล้วนมีราคาสูงสูดโต่งด้วยกันทั้งคู่
น้ำเสียงบุคลิกของมันก็ยอมเยี่ยมมีรายละเอียดดี
ยากจะนำข้อจำกัดความของลักษณะเสียงมาชี้ขาดได้ว่าใครดีกว่าใคร

แต่ในแอมปลิไฟร์ระดับราคาตลาดแล้วแอมปลิไฟร์ทรานซิสเตอร์มักจะก่อความเพี้ยนได้รุนแรง
หรือฟังออกได้ง่ายกว่า
เพราะทรานซิสเตอร์ที่มีอาการผิดเพี้ยน
จะผิดเพี้ยนที่ฮาร์โมนิคคี่
ซึ่งมีผลต่อการรับฟังของหูมากกว่าฮาร์โมนิคคู่
แอมปลิไฟร์ทรานซิสเตอร์ชั้นดี จึงมักออกแบบพลังสำรองให้สูง
ๆ เพื่อป้องกันอาการผิดเพี้ยนของเสียงดังกล่าวข้างต้น

ตามปกติทั่วไป
แอมปลิไฟร์หรือเพาเวอร์แอมป์หลอดสูญญากาศ
มักจะเป็นแอมป์ที่มีราคาแพงเสมอ
ในขณะที่แอมป์ทรายซินเตอร์นั้น
จะมีทั้งสนนราคาแพงและไม่แพง

แต่บทสรุปอื่น ๆ
เกี่ยวกับหลอดหรือทรานซิสเตอร์นั้น
ยังไม่มีบทสรุปที่แน่นอนว่าควรเลือกเล่นแอมป์แบบใด
?

อุปกรณ์ที่นำมาใช้ในวงจรเพาเวอร์แอมป์ต่อไปนี้
ล้วนมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันมีทั้งข้อดีและข้อเสียด้วยกันทั้งสองประการ
ซึ่งผมจะขอแจกแจงเอาไว้
พอเป็นที่ประดับความรู้ในการเลือกซื้อแอมปลิไฟร์เออร์

MOSFET หรือ METAL OXIDE SEMI-CONDUCTOR FIELD
EFFECT TRANSISTOR
ซึ่งเป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่มีการทำงานคล้ายหลอดสูญญากาศมาก
คือเมื่อได้รับอินพุทโวลเตจ ก็จะเกิดสนามไฟฟ้าเล็ก ๆ
ขึ้นในตัวของมัน
เพื่อใช้ในการควบคุมปริมาณกระแสที่จะวิ่งผ่านตัวของมัน
และมอสเฟทนั้น ก็จะมีค่าความต้านทานขาเข้าสูงมาก
สูงกว่าไบโพล่าร์ทรานซิสเตอร์โดยทั่วไป

BIPOLAR
TRANSISTOR หรืออุปกรณ์จำพวกสารกึ่งตัวนำ
ที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายและกว้างขวางมาก
ทรานซิสเตอร์นั้นมีการทำงานที่แตกต่างไปจนมอสเฟท
และหลอดสูญญากาศ คือมันจะทำการตอบสนองต่อกระแส
ไม่ใช่โวลเตจอินพุทอย่างเป็นกับมอสเฟทเมื่อมีกระแสเข้าปริมาณหนึ่งที่อินพุทของมัน
แต่ในทางเอ๊าท์พุท กระแสจะไหลออกเป็นปริมาณมากกว่า
นั่นคือการทำงานขยายเสียงของมันนั่นเอง

TUBE หลอดสูญญากาศ
เป็นอุปกรณ์ดั้งเดิมที่รู้จักกันมาก่อนทรานซิสเตอร์
ขั้วของหลอดจะประกอบด้วยคาโธค เพลท และกริด (CATHOD,
PLATE, GRIE) การไหลผ่านของอีเล็กตรอน
จะเกิดการจุดไส้หลอดโดยที่ขั้วของคาโธคจะเป็นขั้วลบ
และเพลทเป็นขั้วบวก เมื่อหลอดถูกจุดให้ร้อน
อีเล็กตรอนก็จะกระโดดจากคาโธคไปยังเพลทเป็นเหตุให้มีการไหลของกระแสปริมาณกระแสนั้นจะถูกควบคุมโดยกริด
ซึ่งอยู่ในระหว่างทางเดินของอีเล็กตรอน
และจากการที่ขั้วของหลอดทั้ง 3 ขั้ว ไม่ได้ต่อให้ถึงกัน
ดังนั้นจึงมีค่าความต้านทานทางด้านอินพุทที่สูงมาก

POWER SUPPLY เป็นภาคจ่ายไฟเพาเวอร์แอมป์
ส่วนของวงจรนี้มีหน้าที่หลักในการจ่ายกระแสให้กับตัวเครื่องทั้งหมด
วงจรเบสิกทั้งไปจะประกอบด้วย ไดโอด 4 ตัว คาปาซิเตอร์จำนวน
2 ตัว นอกจากกรณีของการต่อพ่วงกัน
เพื่อให้วงจรมีเสถียรภาพที่ดียิ่งขึ้นไปอีก

POWER TRANSFORMER
คือส่วนหนึ่งของวงจรเพาเวอร์ซัพพลาย เป็นหม้อแปลงไฟฟ้า
สำหรับแปลงไฟบ้านขนาด 220 โวลท์
ให้เหมาะสมกับวงจรที่ต้องการใช้หากวงจรของเพาเวอร์แอมป์มีกำลังขับสูงก็ย่อมต้องการไฟเลี้ยงวงจรที่สูงขึ้น
สมมติว่าเป็นแอมป์ที่มีกำลังขนาด 100 วัตต์
(ขชนิดทรานซิสเตอร์) จะต้องแปลงไฟจาก 200
โวลท์ให้ลงมาเหลือ 40 โวลท์โดยประมาณ
ส่วนเพาเวอร์แอมป์หลอดสูญญากาศ อาจจะต้องแปลงไฟให้สูงกว่า
220 โวลท์ ข้อสังเกตก็คือตัวเพาเวอร์แอมป์วงจรเดียวกัน
หากเพาเวอร์ซัพพลายของเครื่องตัวใดตัวหนึ่งออกแบบได้ดีกว่า
ก็จะให้คุณภาพเสียงที่ดีกว่าอย่างแน่นอน

เรื่องที่น่ารู้
เกี่ยวกับเพาเวอร์แอมป์นั้นยังมีอีกมากมาย
แต่คำศัพท์ที่สำคัญ
ซึ่งมีผลต่อคุณภาพเสียงนั้นจะมีในวงจำกัดไม่กี่คำ
ยกตัวอย่างเช่น

SLEWLATE
หมายถึงค่าความไวของเพาเวอร์แอมป์
ในอันที่จะตอบสนองต่อสัญญาณอินพุท
ซึ่งมักจะบอกกันเป็นค่าของโวลท์ต่อไมโครเซกั้นด์ เช่น
อัตราการสรูว์เรทของเพาเวอร์แอมป์เครื่องหนึ่งมีอัตรา 60
โวลท์ต่อไมโครเซกั้นด์
ก็หมายถึงเมื่อสัญญาณอินพุทมีการเปลี่ยนแปลงค่าต่อเอ๊าท์พุท
เอ๊าท์พุทจะสามารถเปลี่ยนจากศูนย์ถึง 60 โวลท์
ได้ภายในเวลา 1 ไมโครเซกั้นด์ (หรือหนึ่งในล้านวินาที)

การเปรียบเทียบค่า SLEW RATE
นั้นจะต้องเปรียบเทียบจากแอมปลิไฟร์ที่มีกำลังขับระดับเดียวกันจึงจะเหมาะสม
ไม่ควรนำแอมป์ขนาด 100 วัตต์
ไปเปรียบเทียบอัตราสรูว์เรทกับแอมป์ขนาด 20 วัตต์
เพราะแอมป์ขนาดกำลังขับทั้ง 2 ขนาดนี้
ย่อมจะต่างกันโดยเบสิกของการออกแบบอยู่แล้ว

คลาสของเพาเวอร์แอมป์
ที่จริงผมเคยเขียนถึงลักษณะการทำงานของแอมปลิไฟร์วงจรต่างๆ
เหล่านี้มาแล้ว ด้วยกลวิธีในการออกแบบภาคขยาย
และวิธีการจัดไบอัสให้กับทรานซิสเตอร์นั่นเอง
ได้แบ่งให้เกิดแอมป์คลาสต่าง ๆ มากมาย
แต่เป็นที่รู้จักกันในปัจจุบัน คือ แอมป์คลาส A และคลาส AB
จะขอสรุปสั้น ๆ
เพื่อเป็นการทบทวนเรื่องคลาสของแอมป์ซึ่งเคยพูดถึงมาบ้างแล้ว
ซึ่งจะขอยกเว้นภาคขยายประเภทอื่น ๆ
อันไม่เป็นที่นิยมกันในปัจจุบัน

CLASS A

การจัดวงจรภาคขยายแบบนี้
จะมีการไบอัสกระแสให้กับทราสซิสเตอร์อย่างต่อเนื่องตลอดเวลา
แม้ว่าจะไม่มีสัญญาณมาให้ขยาย
ตัวทรานซิสเตอร์ก็ยังจะจต้องมีปริมาณกระแสไหลผ่านในปริมาณค่อนข้างสูงอย่างต่อเนื่อง
ทำให้ตัวเครื่องของแอมป์คลาส A
จะมีความร้อนสูงกว่าการจัดวงจรแบบคลาสอื่น ๆ
ข้อดีก็อาจจะมีตรงที่ค่าความเพี้ยนต่าง ๆ
จะมีต่ำกว่าวงจรแบบอื่น ๆ และแอมป์คลาส A
มักจะทำให้มีกำลังขับได้ไม่สูงนัก ถ้าผลิตแอมป์คลาส A
ที่มีกำลังขับสูง ๆ
ตัวเครื่องและส่วนของแผงระบายความร้อนจะต้องมีขนาดใหญ่กว่าปกติมาก

CLASS B
เป็นการจัดวงจรที่ต่างจากคลาส
A โดยสิ้นเชิง คือเมื่อไม่มีสัญญาณอินพุทเข้ามา
ก็จะไม่มีกระแสไหลผ่านทรานซิสเตอร์
จะมีกระแสไหลผ่านได้ก็ต่อเมื่อมีสัญญาณอินพุทเข้ามาเท่านั้น
แอมป์คลาส B มักจะมีค่าความเพี้ยนสูงมาก
แต่มันมีข้อดีที่จะทำเป็นแอมป์กำลังขับสูง ๆ ได้
ปัจจุบันไม่มีแอมป์คลาส B แท้ ๆ อีกแล้ว
เนื่องจากคุณภาพเสียงไม่เป็นที่น่าพอใจ

CLASS
AB

แอมปลิไฟร์หรือเพาเวอร์แอมป์ซึ่งเป็นที่นิยมที่สุดในปัจจุบัน
การออกแบบจะนำข้อดีของแอมป์ทั้งคลาส A และคลาส B
มาผสมผสานกัน คือ มีการปล่อยให้มีกระแสปริมาณน้อย ๆ
ผ่านทรานซิสเตอร์จำนวนหนึ่ง
แม้ว่าจะไม่มีสัญญาณอินพุทเข้ามาเลย
การทำงานปิดเปิดก็จะเป็นไปตามสัญญาณอินพุททั่วไป
เพียงแต่ว่าวงจรนี้ จะไม่มีการ OFF ของกระแสทั้งหมด
แม้ว่าจะไม่มีอินพุทเข้ามา

คุณสมบัติของเพาเวอร์แอมป์ที่ดีนั้นไม่อาจจะสรุปได้โดยง่าย
ในแง่ของเทคนิคพื้นฐานที่กล่าวมาทั้งหมดนั้น
เป็นเพียงพื้นฐานที่ท่านผู้อ่านควรทราบไว้บ้าง
เพื่อจะได้ทำความเข้าใจเกี่ยวกับแอมปลิไฟร์เออร์
แต่ถ้าพิเคราะห์กันถึงวิธีการเลือกซื้อแล้ว
เรามักจะจัดให้เพาเวอร์แอมป์ได้มีโอกาสจับคู่กับปรีแอมป์
แล้วทำงานขับลำโพงจริง ๆ เพื่อฟังผลของคุณภาพเสียง
มากกว่าการพิจารณาคุณสมบัติของเพาเวอร์แอมป์เพียงเครื่องเดียว

บทสรุปที่เห็นเด่นชัดในทางปฏิบัติของเพาเวอร์แอมป์ที่ดี
คือ

1. พลังขับจะต้องสมบูรณ์ตลอดย่านความถี่
และระดับความดังไม่มีเสียงพร่าเพี้ยนเมื่อทำงานในระดับความดังสูง
ๆ

2. มีน้ำเสียงที่เป็นธรรมชาติ
ไม่ผิดเพี้ยนความเป็นจริง เช่น เสียงจัด เสียงขุ่นมัว
หรือเบลอ

3. ในระดับความดังแบบแบ็กกราวด์มิวสิก
(เบา ๆ) เพาเวอร์แอมป์ที่ดี
จะให้รายละเอียดของชิ้นดนตรีได้มากกว่าเพาเวอร์แอมป์ที่ไม่ดี
ข้อสังเกตคือ แอมป์ขนาดกำลังขับสูง ๆ
แม้จะเปิดในระดับความดังเท่ากับแอมป์ขนาดกำลังขับต่ำ ๆ
แอมป์กำลังขับสูงจะให้เสียงที่มีรายละเอียดมากกว่าเสมอ

4.
มีความเป็นกลางของน้ำเสียงสามารถจัดเข้ากับปรีแอมป์ได้หลากหลายและยังคงลักษณะบุคลิกเสียง
ที่เป็นแฟล็ทได้เสมอ

5. ควรมีวงจรโพรเท็คชั้น
ป้องกันตนเองได้ กรณีเอ๊าท์พุทช้อต
โดยไม่ทำให้คุณภาพเสียงโดยรวมเสียหาย

6. การออกแบบ
จะต้องคำนึงถึงการใช้งานจริงอันเหมาะสม
ไม่ใช่แค่สวยงามที่รูปทรงของเครื่องแต่อย่างเดียวเท่านั้น

7. เพาเวอร์แอมป์ที่ดี
ย่อมไม่เกี่ยงลำโพงที่มีอิมพีแดนซ์ซับซ้อน
และต้องไม่มีอาการเสียงเครียดเมื่อเปิดฟังนาน ๆ

นั่นคือคุณสมบัติบางประการ
ที่จะช่วยให้ท่านผู้อ่านพิจารณาเลือกเฟ้นเวอร์แอมป์ที่ดีได้
แม้จะไม่ใช่สูตรสำเร็จทั้งหมด

ข้อสำคัญก็คือ
คุณจะต้องคำนึงถึงคุณภาพเสียงที่ถูกใจ
และถูกหูของคุณด้วย

เพาเวอร์แอมป์ที่ยกตัวอย่างในภาพประกอบของบทความตอนนี้
คือส่วนหนึ่งของเพาเวอร์แอมป์ยอดนิยมในปัจจุบัน
ในระดับราคากลาง ๆ จนถึงราคากลางสูง
ซึ่งท่านผู้อ่านสามารถที่จะหาโอกาสไปทดลองฟัง
ได้จากตัวแทนจำหน่ายของแต่ละยี่ห้อ

ข้อมูลจาก http://www.wijitboonchoo.com

วิชาการ.คอม | MThai | Pixiart Top Sites | Songtoday.com

เว็บสำเร็จรูป อีคอมเมิร์ซ
มีเว็บไซต์ขายสินค้าได้ง่าย ๆ
โดยไม่ต้องมีความรู้เรื่องการทำเว็บ
แต่พร้อมด้วยคุณสมบัติต่าง ๆ อย่างครบถ้วน
พร้อมโปรโมทเว็บเว็บให้คุณฟรี !!!
We Easy Web
Solution
เว็บไซต์สำเร็จรูป ที่สมบูรณ์แบบ
ง่ายต่อการใช้งาน เหมือนคุณใช้งาน โปรแกรม
Word

ผู้ให้การสนับสนุนบีคอม

หน้าแรก
ติดต่อเว็บมาสเตอร์
ติดต่อโฆษณา เกี่ยวกับบีคอมและลิขสิทธิ์ Site Map
Submit your website เว็บไซต์มาใหม่